Category Archives: Միջնադար

Ռուսական արվեստը 12-14 դարերում N2

 

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, Ռուս արվեստ, կերպարվեստի պատմություն

XIV – XV դարի ռուսական գեղանկարչությունը. Նովգորոդյան սրբանկարչության դպրոցը

 

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, Ռուս արվեստ, կերպարվեստի պատմություն

Ռուսաստանի արվեստը 9-րդ դ. վերջ -13-րդ առաջին կես.

 

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, Ռուս արվեստ, կերպարվեստի պատմություն

Կիևյան Ռուսիա 9-12-րդ դդ

 

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, Ռուս արվեստ, կերպարվեստի պատմություն

Բարբարոսների դեկորատիվ արվեստը

Խ.ԱԲՈՎՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՄԱՆԿԱՎԱՐԺԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼԱՍԱՐԱՆ
Կերպարվեստի պատմության և տեսության բաժին
II կուրս
ՌԵՖԵՐԱՏ
Առարկա` Արտասահմանյան արվեստի պատմություն
Թեմա` Բարբարոսների դեկորատիվ արվեստը
Դասախոս` Զառա Մալոյան
Ուսանողուհի Մերի Միրզոյան
Երևան 2011

Բարբարոսների դեկորատիվ արվեստը


Բարբարեսների արվեստի գեղարվեստական մշակույթի կողմը թույլ էր զարգացած, սակայն մեծ և հարուստ էր դեկորատիվ ձևերը: Սակայն գեղարվեստական ստեղծագործություններում բարձր մակարդակի էր հասցված մետաղների ձևավորման տեխնիկան: Հաճախ հանդիպում է ֆիբուլաներ, ձևավորված զենքեր,դեկորատիվ սպասք,նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո կրոնական իրեր, գավաթներ, խաչեր և եկեղացական գրքերի կազմեր: Այդ տիպին հատկապես բնորոշ է ոսկու, պղնձի համադրումը թանկարժեք քարերի,կարմիր ապակիների հետ: Արվեստի դեկորատիվ թեմաներում, որոնք արտացոլում էին բնությունը կենդանիների և թռչունների կերպարանքով `լայն տարածում գտավ նաև զարդերի հյուսվածքագործությունը: Այդ տիպի թեմաները հատկապես լավ են արտացոլված զենքի և տարբեր առարկաների բռնակների, սայրերի, դեկորների, կաղապարների զարդանախշման աշխատանքներում: Զարդնախշի հյուսվսծքագործությունը լայն տարածում էր գտել նաև թագերի, թագավորական իշխանությն աքսեսուարների ձևավորման մեջ: Читать далее

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, Ֆրանսիա, կերպարվեստի պատմություն, Գերմանիա

ՎաղՎերածնունդը Իտալիայում (Կվադրոչենտո)

Խ.ԱԲՈՎՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՄԱՆԿԱՎԱՐԺԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼԱՍԱՐԱՆ
Գեղարվեստի ֆակուլտետ
Կերպարվեստի պատմություն և տեսություն
II կուրս
ՌԵՖԵՐԱՏ
Առարկա` Արտասահմանյան արվեստի պատմություն
Թեմա` ՎաղՎերածնունդը Իտալիայում
Դասախոս` Զառա Մալոյան
Ուսանողուհի Ղազարյան Ռոզա
Երևան 2011
Վաղ Վերածնունդը Իտալիայի արվեստում ամենից առաջ կապված է Ֆլորենցիայի հետ, որտեղ Մեդիչին հովանավորել է հումանիստներին և ամբողջ արվեստին: Կվադրոչենտոի սկզբին ֆլորենցիական դպրոցը ապրեց ավանգարդ հումանիստական արվեստի վերածնունդ: Այստեղ 1439թ. հիմնադրվել է Պլատոնյան ակադեմիան,Լաուրենցիայի գրադարանը,որտեղ աշխատում էին գրողները, պոետները, հումանիստները, գիտնականները և Մեդիչիի նկարների հավաքածուն:

Երկրաչափությունը,մաթեմատիկան, անատոմիան գիտություններ են մարդկային մարմնի համամասնությունների մասին, որոնք նկարչի համար մեծ նշանակություն ունեն ևհենց այդ գիտությունների միջոցով սկսում են մանրազննին կերպով ուսումնասիրել մարդու կառուցումը: Արվեստում հատուկ ուշադրություն էին դարձնում ֆորմայի պլաստիկական մշակմանը: Ուշադրություն էին դարձնում նաև մարդու մարմնի համամասնություններին և անատոմիական կառուցվածքին: 15-րդ դարի իտալացի նկարիչները լուծում են նաև ուղղագիծ տարածության խնդիրը, որը հասունացել էր տրեչենտոյի արվեստում: Այս շրջանում նպատակաուղղված ուսումնասիրում էին անտիկ արվեստը, անտիկ փիլիսոփայությունը և գրականությունը:Անտիկ արվեստի ազդեցությունը զգացվում է նաև Միջնադարյան արվեստի ավանդույթներիմ մեջ, հատկապես քրիստոնեական արվեստում: Հեթանոսական և քրիստոնեական սյուժեները միաձուլվել,կերպարանափեխվել են`հաղորդելով բարդ բնավորություն Վերածննդի արվեստին: Կվադրոչենտոն կամ Վաղ Վերածնունդը դարձավ էքսպերիմենտալ փնտրտուքների ժամանակաշրջան: Եթե Պռոտոռենեսանսի ժամանակաշրջանում նկարիչը աշխատում էր , հիմնվելով իր ինտուիցիայի վրա, ապա Վաղ Վերածննդի ժամանակ  առաջին պլան դուրս եկավ ճշգրիտ գիտությունների իմացությունը: 15դարում հայտնվեցին մի ամբողջ շարք գիտական տրակտատներ արվեստի մասին:

Оставить комментарий

Filed under Միջնադար, ՎԵՌԱԾՆՈՒՆԴ, կերպարվեստի պատմություն, Իտալիա

Դեկորատիվ-կիրառական արվեստը (17-18 դդ)

Խ.ԱԲՈՎՅԱՆԻ ԱՆՎԱՆ ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԵՏԱԿԱՆ ՄԱՆԿԱՎԱՐԺԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼԱՍԱՐԱՆ
Գեղարվեստի ֆակուլտետ
Կերպարվեստի պատմություն և տեսություն
II կուրս
ՌԵՖԵՐԱՏ
Առարկա` Հայ արվեստ
Թեմա` Դեկորատիվ-կիրառական արվեստը  (17-18 դդ)
Դասախոս` Իսկոյան
Ուսանողուհի  Ղազարյան Ռոզա
Երևան 2011

 

Հայկական կերպարվեստի հետաքրքրական բնագավառներից է Դեկորատիվ-կիրառական արվեստը: Այն լայն զարգացում ստացավ 17-18-րդ դարերում: Դեռ հնագույն ժամանակաշրջաններից Հայաստանը հանդիսացել է Առաջավոր Ասիայի և Անդրկովկասի մետաղամշակման կարևորագույն կենտրոններից մեկը: Այդ մասին են վկայում Գեղամա, Բզնունյաց, Կապուտան լճերց հայտնաբերված մետաղյա իրերը: Պատմական Հայաստանը ոսկու, արծաթի, պղնձի և երկաթի մետաղամշակման կենտրթն է եղել: Լճաշենի, Արմավիրի, Մեծամորի, Կարմիր Բլուրի,Սիսիանի, Դվինի, Անիի պեղումներից հայտնաբերված իրերը մետաղի գեղարվեստական մշակման բարձր մակարդակի վկայություններն են: Մետաղի գեղարվեստական մշակման, զարդերի ու սպասքների կենտրոններից էին Վասպուրականը, հատկապես Վանը, Կիլիկիան, Սեբաստիան, Կեսարիան, Կարինը, Շիրակը, Սյունիքը, Արցախը և Արարատյան աշխարհը: Մետաղի գեղարվեստական մշակման համար Հայաստանում օգտագործվել են բազմատեսակ մետաղներ` երկաթ, պղինձ, բրոնզ, ոսկի, արծաթ, վարշաղ: Հատկապես կիրառվել են ձուլման, դրվագման, դրոշմազարդման ձևերը, որոնց զուգընթաց լայն կիրառում են ստացել նաև թելքաշ, հատիկավոր, ցանցավոր և արծնապատման եղանակները: Մետաղա գեղարվեստական իրերից պահպանվում են Ս. Էջմիածին : Դրանք բաժանվում են երեք խմբի.

Оставить комментарий

Filed under ՀԱՅ ԱՐՎԵՍՏ, Միջնադար, կերպարվեստի պատմություն